
Strona poświęcona wystawie prezentowanej w Muzeum Queer w Wiedniu. Zawiera wstęp kuratorski, informacje o wystawie i wybór esejów.
Osoby artystyczne: Bartosz Kokosiński, Carlos Motta, Krzysztof Gil, Liliana Zeic, Paweł Matyszewski, Pille-Riin Jaik, Zula Tuvshinbat
spis treści
Wprowadzenie
Od Ego do Eko
Ta utopia nie ma centrum — nie ma głowy ani pana.
Człowiek nie zajmuje w niej uprzywilejowanej pozycji ponad światem; nie jest ani jego władcą ani jego miarą. Istnieje jako część kolażu ciał, materii i sił — splątanych, współzależnych i nieustannie przekształcających się poprzez wzajemne relacje.
Stawanie się zamiast bycia
If the self is never fixed, neither is desire. Desire — pre-subjective — flows freely through bodies, encounters, and social assemblages. It doesn’t need to settle into prescribed identities — man or woman, cis or trans, straight, gay, bi, ace, top or bottom, Black, Brown, White, and so on and so on.
Stwierdzenie „jestem X” może zamrozić pragnienie, przerywając nurt ciekawości i możliwości. Grozi zastąpieniem doznania obowiązkiem tożsamości, podporządkowaniem bogactwa rzeczywistych doświadczeń kategoriom i społecznym scenariuszom. W ten sposób życie może stać się czymś, co należy odgrywać, zamiast czymś, co się przeżywa.
Przeciwko reżimom tożsamości
Faszyzm i kapitalizm opierają się na tożsamościach kształtowanych przez konsumpcję, rywalizację i przynależność, zakorzenionych w binarnych opozycjach: ja/inny, człowiek/natura, mężczyzna/kobieta, wewnątrz/na zewnątrz, naród/obcy i tym podobne. Te przewidywalne formy porządkują, hierarchizują i dyscyplinują, ograniczając pragnienie, zawężając wyobraźnię i zmuszając ciała do posłuszeństwa. Tożsamość działa jak filtr: kanalizując pragnienia, nadając im społecznie akceptowalne formy, jednocześnie odcinając ich nadmiar, intensywność i dzikość.
Fluid Self and the Politics of Desire
In contrast, this utopian project invokes the fluid self and desire — relational, unstable, and always becoming. Queer desire becomes political because it refuses to be pinned down by static identities, normative scripts, productivity regimes, or utilitarian logics.
It overflows, drips, leaks, and squirts across boundaries, contaminating, smearing, and soiling the fascist fantasy of purity — seeping into messy, wild, and unpredictable ways of living, loving, and relating.
Queer eco-mythologies
The works in this exhibition embody that excess. Bodies, objects, and landscapes merge, mutate, and spill into one another, forming hybrid amalgams that escape binaries and ego-driven narratives. What unfolds is a tableau of queer eco-mythology populated by oddly formed beasts, anomalies, and outcasts. Breaking with anthropocentric logic, they invite us to unlearn, drift, and unbuild the structures of oppression. Prepare to be bewildered, cruising with wild things that resist containment and rewrite the imaginable.
Michał Rutz

























